 |
 |
|
|
لباسهایم سنگینی میکند
دستهایم پاهایم استخوانهایم تنم و ژوکر پیر با آن چشمهای براق میان تاریکی چسبناکی مرا نگاه میکند و پوزخند میزند |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه هفدهم اردیبهشت 1386ساعت 2:45 توسط I |
|
|
خسته تر از
پیدایش قافیه و الفاظ شاعرانه ام خسته تر از اندازه سایه ها و روشنی خطوط و کدام خورشید از کدام افق باد مرا خواهد برد ملول حماقت زندگی تکرا ر تکرار دیروز زندگی هنوز چند وجب مانده به ماه ماسک توحید نقش میکشم با سیگار لبخند چولوسیده ام را تحویلت میدهم همراه همه نقش می زنم قهرمان مهربان همراه لاکپشتها به دریا میزنم با سنجاقک میمیرم تخمهایت را میشمرم رویش خاک میریزم حماقت را خسته میشوم نقش میکنم دیوار درز دارد دیوار سوراخ دارد ماسک دیوار میزنم نقش می ک/نم از ریشه همستر کور همستر لال |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386ساعت 0:39 توسط I |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
آذر 1387 تیر 1387 بهمن 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 بهمن 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 |
| پیوندها |
|
سایه های باد alakhan-valakhan ادبیات تعطیل انارم فروهر سهیک کلاغ زرد شعر و داستان لیلا فرجامی سمباده |
|
RSS
|